Bir Yiyeceğin Helal Olduğunu Nasıl Anlarız? – Kayseri’de Bir Günün Hikâyesi
Kayseri’nin o güzel sabahlarından biriydi. Havanın serinliği, kışın o zorlu soğuklarından sonra beni her zaman bir huzur hissiyle doldurur. O gün, sabah kahvemi içerken bir düşünceyle baş başa kaldım: “Bir yiyeceğin helal olduğunu nasıl anlarız?” Bu soru, bazen belki de çok sıradan görünse de, her zaman kafamda bir kaç farklı yanıtla çırpınan, zihin bulandırıcı bir soru olmuştur.
Kendimce bir duygu dünyam var; bazen çok derin, bazen yüzeysel. Bu yazıyı yazarken o sabahın serinliğinde düşünürken, bir yandan içimdeki o hayal kırıklıklarını, duygusal çalkantıları da hissettim. Bu yazı, aslında bir sorudan çok, bir iç yolculuk. Belki de o sabah, kaybolan umutların yerini yeniden doldurmaya çalışırken yazıya dökülecek olanların farkındaydım.
—
O Anki Duygularım: Hayal Kırıklığı ve Merak
Kayseri’de her zaman bir şeyler yemek, bir şeyler tatmak bana başka bir anlam taşır. O sabah babamın bana gönderdiği nefis Kayseri pastırmasının kokusu bile, bu sorunun gerçekte benim için nasıl bir anlam taşıdığını hatırlatıyor. Şimdi düşünüyorum da, her şey o sabah pastırmayı soframa koyarken başladı. Aniden aklıma düşen bu soru, sabah kahvemi yudumlarken ki o sakin anın içinde kayboldu.
Ailemle kahvaltı yaparken, sofradaki her yiyecek gibi, pastırmanın helal olup olmadığını sorgulamaya başladım. “Peki ya bu gerçekten helal?” diyorum, ama sormak da istemiyorum. Bu sorunun getireceği duygusal karmaşayı, o anki sessizliğin bozulmasını istemiyorum. “Ama nasıl bilebilirim?” diyerek içimden geçiyor. O an aklımda bir sürü soru var, bir sürü cevapsız yanıt.
—
Duygusal İçsel Monolog:
“Bir yiyeceğin helal olduğunu nasıl anlarız? Ama ya kaybettiğimiz bir şeyin peşinden koşarken, hayatta her şeyin net bir cevabı yoksa? Ya pastırmanın helal olup olmadığını sorarken, aslında gerçek helallikten ne anladığımı bile soruyor olsam?”
—
Ailemle Olan Sohbetim ve Gerçekleşen O Kırılma Anı
Bir süre daha bu soruyu içimde döndürüp durdum, ama bir cevap bulamıyordum. Kayseri pastırması aslında, babamın gurur kaynağıydı. O an, babamın “Helal mi bu?” diye soran birinin bakışları altında gerilmesini istemiyorum. Hemen ağzımdan şu cümle dökülüyor: “Baba, bu helaldir, merak etme.” Ama aslında ben de tam emin değilim. Bu, sadece bir inanç meselesi. İçimdeki tedirginlik büyüyor, ama itiraf ediyorum: Cevapları çok da görmek istemiyorum.
Bir süre sonra, annem bir şekilde konuya girdi. “Daha dikkatli olun,” dedi, “Bazı yiyeceklerde helallik garantisi veren firmalar var. Ama bazen, arka planda neler olduğunu bilmek gerekiyor.” O an, içimde bir şeyler kırılmaya başladı.
İç sesimle bir konuşma yapıyorum: “Evet, belki de helal olup olmadığını tam olarak bilmek imkansız. Ama insan en azından niyetini bilirse, bir şeylerin doğru olduğuna inanabilir.”
İçimdeki o sessiz çalkantıyı fark etmek, bir yandan da beni bir nebze olsun rahatlatıyordu. Ama sonra bir de şu gerçeği kabul etmek zorundaydım: “Gerçekten her şey net bir şekilde helal mi?” Cevabımda hâlâ net değildim. Ama bildiğim bir şey vardı: Gerçek helallik, bir etik anlayışıdır. O an, sanki bir çorba karıştırır gibi, ruhumda karışan bu tüm sorular arasında, “helal” kelimesinin içinde gerçek olan şeyin ne olduğunu biraz daha anlayabiliyordum.
—
Pastırmanın Helallik Kriterleri
Yine de, pastırmanın helallik garantisini alırken, bir yandan da tüm yiyeceklerin helal olabilmesi için birkaç kriterin bulunduğunu hatırladım. Bu kriterleri düşündüm, çünkü aslında hepimizin güvenli bir şekilde yemek yemesi gerektiğini düşünüyorum. Bir yiyeceğin helal olup olmadığını anlamanın en pratik yolu, o yiyeceğin üzerindeki etiketlere bakmaktan geçiyor. Eğer yiyecek üzerinde helal sertifikası varsa, bu onun helal olduğunu gösterir.
Ama ya helal sertifikası yoksa? O zaman devreye girmesi gereken şey, yiyeceğin içeriği oluyor. Pastırmanın içerisindeki malzemeleri incelerken, “Bu pastırma tam olarak nasıl yapılmış?” diye kendime soruyorum. Zeytinyağı mı kullanılmış, yoksa başka bir yağ mı? Kullandıkları et ne kadar güvenilir? Bu gibi sorularla birlikte, o an içimdeki endişe bir nebze olsun hafifliyor. En azından, yiyebileceğim yiyeceğin içeriği hakkında biraz daha bilgi sahibiyim.
—
Bir Yiyeceğin Helal Olup Olmadığını Anlamak: Duygusal Bir Yolculuk
Sonunda, o sabahki pastırma hala “helal” olduğuna emin oldum. Ama şunu fark ettim: Gerçekten helal olup olmadığını anlamanın sadece fiziksel bir kriteri yok. Bu, bir anlamda içsel bir yolculuk. Yiyeceklerin helallik meselesi, sadece ne yediğimizle değil, aynı zamanda içimizde ne hissettiğimizle, vicdanımızla ilgili bir durum.
Duygularımızı dinlemek, doğruyu bulmanın en güzel yoludur. Bir yiyeceğin helal olup olmadığını anlamanın en iyi yolu, insanın vicdanını dinlemesidir. Eğer içindeki huzur varsa, o yiyecek helaldir. Hangi firma üretiyor olursa olsun, vicdanın sesini dinlemek bu konuda kesinlikle en doğru adım.
—
İç Ses: “Belki de hayat, en basit şekilde, duygularımızı doğru bir şekilde yansıtabilmektir. Yiyecekleri, yemekleri, hayatı… İnsanın içindeki huzurla kararlar alması gerekir.”
—
Kayseri’deki sabah, düşündüğümden çok daha anlamlı bir hal aldı. O sabahki pastırmayı, helallik meselesini, annemin o güven veren sözlerini ve babamın gururlu bakışlarını unutmadım. Bir yiyeceğin helal olup olmadığını anlayabilmek, sadece etiketlerdeki yazılara bakmak değil; insanın ruhuyla da ilgili bir meseleydi.
Sonuç olarak, belki de helal bir yiyeceği gerçekten bilmek, yalnızca dışarıdan değil, içimizden gelen seslere de kulak vermekti.